po_rurze_wświat

Filmiki z Nusantary

2009-07-23T15:02:00.000-07:00

"Na bezludnej (prawie;-) wyspie"

Nusantara to rodzima nazwa tzw Archipelagu Malajskiego obejmująca wszystkie ludy mówiące językiem malajskim, a więc również Indonezję i Malezję (sztuczne, polityczne nazwy).
Chcemy umieścić teraz jeszcze kilka filmików z naszej podróży, takich krótkich "wprowadzaczy" w tamtejszy klimat. Pierwszy powstał na najmniejszej z wysp, które odwiedziliśmy w pobliżu Banggi Pulau.

W Polsce

2009-07-23T09:49:00.001-07:00

Co by nie mówic - koniec rury - na jakis czas - do następnego - może bliższego- może bardziej polskiego - w tylu miejscach nas nie bylo- jutro przeciez tez gdzies będziemy- to do jutra
Ponowne oswajanie sie z naszą rzeczywistością.
Najłatwiej udało sie z florą - bujną i rześką. Trudniej idzie z fauną- Warszawa powitała nas pijaczkami spod Centralnego, Kraków podobnie. Nie widzieliśmy tylu pijanych ludzi w ciągu calego wyjazdu. Więc powrót był tym bardziej bolesny. Ludzie wydaja się zmęczeni i szarzy, smutek wylewa się z ich oczu, a co najgorsze, że tak łatwo ta polska melancholia ? ponuractwo? zamartwianie się? wchodzi w krew i powraca... brrrr

W Amsterdamie leje a temperatura za żadne skarby świata nie jest w stanie przekroczyć 15 stopni Celsjusza. Ten oto samolocik (45 osób) miał nas donieśc do Warszawy. Wydawało się to tym bardziej nieprawdopodobne, że pilot idąc do samolotu potknął się o własna walizkę i wyglądał na mocno przedwczorajszego, a potem zdawał się próbowac włsnoręcznie wycierac szyby z zewnątrz (?). Ale to tylko wyraz moich lęków. Lot był bardzo przyjemny, choc lekko opóźniony, bo jak się okazało, wszystkimi lotami w całej Europie kieruje jeden centralny komputer w Brukseli!

W stronę Singapura

2009-07-23T09:11:00.000-07:00

Lotnisko Changi. Bardzo nowoczesne i bardzo ciekawe architektonicznie.

Ulice centrum Singapuru.
Singapur z okna autobusu. Bardzo tu ładnie, czysto i zielono. Nie wolno pluć i przechodzić przez ulicę nie na pasach .(wysokie kary!)
Według opowieści rodziny Pana Elvisa, nazwa Singapura to połączenie słów Singa -lew (w końcu to miasto lwie) i "pura", które po chińsku brzmi jak "sio" czy też "wynocha". Stąd gdy na wyspe przyszli osadnicy i zobaczyli tamtejsze lwy, zaczęli je wganiac "singa, singa" "pura, pura" i stąd nazwa.
Jest tez kilka innych legend, ale to innym razem.
To już Singapur i zakaz wnoszenia duriana do środka. My sie nie dostosowaliśmy, ale jakoś się udało.
Sady palmowe to monotonny widok za oknami autobusu i jednoczesnie zródło głownego produktu narodowego - oleju palmowego. A w autobusie kierowca chłodzi tak powietrze, że zaczynamy się obawiac odmrożeń...
W końcu jednak kupilismy duriana i uszczęśliwilismy nim nasza rodzinkę ;-)
Cma wielkości XXL.
Typowe kanały: smierdzace, bardzo głębokie, często nie przykryte, co dla polskich pijaczków pewnie kończyloby się szpitalem.
Żeby nie było tylko pięknie, to bywają też i takie miejsca kłujące w oczy...

O świcie królicze spiewy na przystanku.

***
Dotarliśmy już do do domu, ale czas jeszcze na oddanie powracania. Wstaliśmy jeszcze przed zmierzchem, tzn o szóstej rano. Na niebie widniał tylko księżyc w pierwszej kwadrze i gwiazda północna tuż obok, wiec i my wyruszyliśmy w jej kierunku żegnając ciepłą i przytulną Malezję. Wyszliśmy tak wczesnie by miec pewnośc, że uda nam się zdążyc na samolot w Singapurze o 23.00. Rozkładu jazdy autobusów oczywiscie nie było. Według miejscowych o 6.45 mial jechac pierwszy, ale nie jechał. Była juz prawie 8.00, a my siedzielismy na przystanku i śpiewaliśmy okropnie. W końcu sing (a) pur (a) , czy tez sing (a) poor - czyste lub biedne spiewanie. W naszym wypadku raczej to drugie ;-). Piosenka przewodnia było Kuantan(amera), bo to pierwsza nasza destynacja.
W końcu zabrał nas taksówkarz do Kuantanu, a dalej jakos to szło. Powoli do samego wieczora.

Cheratnig - zasiedzenie ;-)

2009-07-16T05:41:00.001-07:00

Zagniezdzilismy sie w tej wiosce totalnie. Ani nam sie wyjezdzac chce, ani przenosic gdzies indziej. Ale coz czas wracac powoli do rzeczywistosci polskiej, do kwiatkow i naszej zmiennej pogody. Dzisiaj Olkowe Swieto. Chlop mi sie starzeje, ale nawet mi sie to podoba w Nim ;-)
Od rana dalej uczylismy sie windsurfingu i uwierzcie, dzis bylo jeszcze trudniej, bo wial silniejszy wiatr i odplyw sie wiekszy zaczal. wiec woda stala nisko. Nawsciekalismy sie ile wlazlo, ale tez udalo nam sie poslizgac nieco na wietrze, poczuc sie jak latajace ryby, ktore tego dnia jakos kolo nas lataly. Duzo malych - potrafily wyskakiwac na deske i o nia trzepotac, a najlepsza byla taka dluga z pyskiem jak mala pila. ta przeleciala kilka dobrych metrow odbijajac sie od fal. I ptaka widzielismy duzego jakiegos. Skupiamy sie teraz na chlonieciu ptakow i owadow (obejrzyjcie filmik o tym jak mrowki wynosza blyskawicznie resztki dzisiejszego sniadania), roslin i morza. Smakujemy przeroznych owocow i potraw. To miejsce to raj dla wegetarian, gdyz w kazdej knajpce prowadzonej przez miejscowych ludzi, kazdy rozumie idee wegetarianizmu i kazda knajpka ma caly zestaw dan dla takich jak ja. Dzieki temu sprobowalam Tam Yam i warzyw w mleku kokosowym i innych pysznosci, ktorych nazw nie pamietam.
Dzis bylismy na uroczystej kolacji urodzinowej z grilowana rybka w roli glownej. Tak sie zlozylo, ze tuz obok jakas mala malajska dziewczynka obchodzila rowniez urodziny, wiec jej goscie odspiewali tez Olkowi zyczenia, byl tort i wiele smiechu.
W Malezji wiekszosc ludzi bawi sie bez alkoholu. Sa miejsca, gdzie nawet nie da sie kupic piwa w sklepie (wczoraj bylismy w takim miasteczku), nie mowiac o jadlodajniach. Z tego tez powodu jest ono tu bardzo drogie (w porownianiu do innych napojow i jedzenia w ogole). W najmniejszym barze kosztuje ok. 8 zl za 0,33 l. Innych alkoholi najczesciej brak. Moze to wlasnie dzieki temu, ludzie tutejsi sa naturalnie usmiechnieci - nie potrzebuja rozluzniaczy i dopalaczy. Samo slonce i przyroda im wystarcza. To dotyczy glownie wlasciwych Malajow i Muzulmanow, bo Chinczycy pija pindzioly w ilosciach wiekszych. Choc wlasciwie wszyscy tu sa tak wymieszani, ze trudno stwierdzic kto jest kto.
Tak jak pisalismy, czujemy sie tu wyjatkowo bezpiecznie i nic sie nie wydarzylo przykrego az do dzisiaj, gdy sprzed domku zniknely moje smierdzace sandaly... Widocznie komus sie wyjatkowo spodobaly, wiec niech mu/jej sluza! Dzieki temu spelnilo sie jedno z Olka zyczen, by nie musiec wiecej na nie patrzec, a przede wszystkim ich czuc...

Wspolsolenizantka i jej torty...

Solenizant i jego tort ;-)Wystawna kolacja( typo malezyjska restauracja. Jedzenie jestwysmienite i bardzo tanie)
Dzisiejsza ryba grilowana na lisciu banana w sosie chilli
To rosnie przy naszej chacie i ma wielkosc duzego ananasa
Nana(ten z prawej - potwornie slodki) i cos pomiedzy grapefrutem a czosnkiem w wersji slodkiej (nazwa uleciala)
Warzywa w mleku kokosowym.
Rambutany.
Tam Yam - wersja vege

Wschodnie wybrzeze

2009-07-14T06:50:00.001-07:00

Najwazniejsza jest rownowaga i odpowiednie wpadanie do wody ;-)
Kolejnego dnia postanowilismy sie nauczyc windsurfingu. Tu uwiecznione nasze poczatki. Ogolnie umiemy juz troche przeplynac i nawet zrobic nawrotke. Po calym dniu morze szumi nam w glowach, jestesmy spaleni sloncem, a dlonie i stopy to wielkie odciski, ale bylo niesamowicie! Jutro ciag dalszy...
To co udalo nam sie zobaczyc, gdy noc zapadla juz na dobre, to mnostwo swietlikow rozblyskujacych w swoim godowym tancu w krzakach okalajacych rzeke. Zjawiskowe!

A wieczorem wzielismy kajak i poplynelismy w gore namorzynowej rzeki, zmierzchalo juz a my wkrecalismy sobie historie o krokodylach, wezach wodnych i innych potworach. Jednak nasza wyobraznia przerosla rzeczywistosc...
Nie daleko od naszej chatki spotykamy codziennie wielkie jaszczury (najdluzszy mial z 150 cm). Ten tu to mlodzik. Sa bardzo szybkie i doskonale plywaja w naszej sadzawce.
spacery plaza...
Cisza i spokoj
A to widok na nasza chatke. Na stawie kwitna lilie czy tez lotosy.
Dotarlismy do Cherating - malej wioski na poludniowym wybrzezu, ktora okazala sie oaza spokoju i ciszy. Wynajelismy chatke w cudnym miejscu nad sadzawka w gaju palmowym, za ktora jest widok na plaze i sama plaza. To miejsce, z ktorego trudno wyjechac, czego sami doswiadczamy, bo z kazdym dniem czujemy sie tu coraz bardziej jaku siebie. Czas plynie tak leniwie, ze trudno to nawet opisac. Rankiem cwiczymy joge na plazy, potem kapiemy sie we wzburzonym morzu. Nastepnie sniadanko - lokalne nalesniki z serem i cebula z sosem curry, a potem co tylko chcemy...
Na zdjeciu widok z naszej chatki.

***

Zmeczeni miastem, gdzie zamiast gekonow, do ktorych sie juz przyzwyczailismy mocno, pelno bylo szczurow i to z takim tupetem, ze potrafily na 50 cm od bandy tlustych kotow przechodzic, a te na nie nie reagowaly. Trafilismy tez w KL do Departamentu Zarzadzania Islamem ( Puszak by to nazwal Centrum Zarzadzania Terroryzmem ;-). Tam spotkalismy bardzo ciekawskich pracownikow, ktorzy dokladnie wypytali nas o rozne rzeczy, m.in o to czy katolikami jestesmy z urodzenia czy przechrzczeni, a potem stwierdzil, ze Olek ma bardzo dobra brode i gdyby ja lekko zapuscil, to by pasowal do Hamasu.... Z daleka tak wygladal.
W Kota Bharu zas kucharz w hotelu wzial go za jakas slynna gwiazde Bollywood i dzieki temu bardzo sie chlopak staral przyzadzajac nam posilki ;-) Z Olkiem tak jest zawsze - biora go za Wlocha, Hiszpana, Peruwianczyka itd i nigdy za Polaka. taka karma . Taka uroda.
Zaczytujemy sie ostatnio w basniach malajskich. Niektore sa mocno odjechane. A teraz jeszcze przerabiamy ich przyslowia, ktorych maja mnostwo i uzywaja na codzien.
np.
"W usta pcha banana, w tylek pcha kolec" - na okreslenie osoby dwulicowej
"Chcialoby sie powioslowac, ale lodz przywiazana" - na okreslenie chetki na dobrze pilnowana dziewczyne.
Inne pozniej.

Petronas Towers

2009-07-12T22:28:00.001-07:00

Po koncercie przed budynkiem. W tle widac Hall Filharmonii.
Hall Filharmonii i my w trakcie antraktu ;-). Jak widac na te okazje Olek kupil mi nowa malezyjska suknie, a sobie buty wizytowe (marynarke udalo sie wyporzyczyc)
Wieczorem.
Panorama nowoczesnej Kuala Lumpur
Tu my na moscie laczacym budynki.
To twin towers (inna , potoczna nazwa wiezy) widziane z dzielnicy indyjskiej.

To symbol Kuala Lumpur, a jeszcze do niedawna najwyzszy budynek swiata. Udalo nam sie wjechac na Skybridge, czyli most laczacy oba budynki na wysokosci 41 pietra. Wymagalo to od nas wczesnego zerwania sie z lozek i ustawienia w kolejce, jaka codziennie powstaje, gdyz bilety wydaje sie tylko rano i tylko za darmo, po jednym dla kazdego kto stoi w kolejce, a liczba ich jest ograniczona. Budynek faktycznierobi wrazenie, choc szkoda ze nie da sie wjechac wyzej. Na jegopierwszym pietrze miesci sie Filcharmonia, wiec wybralismy sie na kojncert skrzypcowy Malezyjskiej Orkiestry Narodowej dyrygowanej przez Amerykanke, w ktorej skladzie sa 23 nacje, a samych Malezyjczykow jak na lekarstwo.

Kuala Lumpur - stolica

2009-07-12T21:12:00.000-07:00

A tu Olek delektuje sie i poci nad slynna malezyjska zupa Tam yam z krewetkami i piekiejnie ostra...
Zapewniano nas, ze pomimo takiego wygoladu i konsystencji, jest wyjatkowo smaczny. Hm, jak widac, gdy juz przebilismy sie przez jego odpychajaca aparycje... smak okazal sie jej dorownywac...
Jak w opowiesci: durian wyglada jak kupa, pachnie jak kupai smakuje jak kupa. Dlatego lepiej wybrac lody durianowe. Tez smakuja jak kupa i pachna jak kupa, ale przynajmniej wygladaja jak lody...
Obiecujemy, ze nie przywieziemy go do Polski i nie bedziemy was nim meczyc ( i tak by nas nie wpuscili do samolotu).
Najgorsze bylo to, ze odbijalo nam sie nim jeszcze dwa dni, bleeeee....

To durian od srodka. Z wygladu i w dotyku przypomina to rozkladajaca sie od miesiaca watrobke... Durian - symbol Malezji, to najpopularniejszy tu owoc, a zarazem najbardziej zakazany. Nie wolno go przewozic w srodkachmi miejskiego transportu, a w kazdym hotelu widnieje tabliczka zakazujaca jego wnoszenia. O co chodzi? To kwestia jego zapachu: czegos pomiedzy psujacym sie miesem, miejskim szaletem i pieciodniowymi skarpetami.
Nie wolno nam bylo wchodzic do srodka, ale moglismy popatrzec troche na mezczyzn z ktorych kilku bilo czolami o podloge, a reszta odpoczywala plotkujac w cieniu , a nawet przysypiala... mezczyzni...
Meczet Jamek - powstaly w miejscu gdzie stanely stopy zalozycieli miasta - tam gdzie dwie ich rzeki lacza sie
Swiatynia buddyjska w niedziele...;) choc to miasto nie uznaje niedzieli i dziala przez caly tydzien na okraglo. Zapalilismy kadzidla za Was wszystkich...
Tu kobiety muzulmanskie na targu a w tle najwyzszy maszt flagowy na swiecie z flaga malezyjska na pamiatke odzyskania niepodleglosci w 1957 roku.
Tu Little India (Male Indie), dzielnica Kuala Lumpur pelna Hindusow, sklepow z ich pieknymi materialami, restauracji wegetarianskich, ktore byly odskocznia od codziennego ryzu z warzywami oraz targow z pysznosciami...

To kawiarnia w starym kolonialnym hotelu Coliseum. Niepowtarzalny klimat, choc lata swietnosci to juz odlegle echo.
Mieszkalismy w centrum chinatown - tetniacego zyciem, ale tylko do 23.00. wtedy wszystko momentalnie zbierano i pozostawala jedynie sterta smieci, a miasto zamieralo!!!

To nasz pokoj i Olek zmeczony wedrowkami po miescie oraz bolesnym masazem, ktory sobie zafundowalismy wraz z modna tu refleksologia- masazem stop polaczonym z akupresura. Cudo!
To klatka schodowa naszego hostelu. Meble i wystroj jak sprzed stukilkudziesieciu lat
To centralne miejsce miasta- Plac Niepodleglosci i siedziba ichniejszego premiera. Kiedys byla to siedziba Angoli i boisko do krykieta. W tle niezwykly wiezowiec w stylu islamskim.
W trakcie lotu do Kuala Lumpur podziwialismy rafy koralowe tuz pod powierzchnia wody.

Na wstepie pragniemy zdementowac plotke, jakoby nasz czas w Malezji dobiegl konca. Mozna tak bylo zrozumiec z ostatniego posta, ale to dlatego, ze odlecielismy z wyspy Borneo do Kuala Lumpur polozonej na polwyspie malajskim. Spedzilismy tu dwa dni bogate w zwiedzanie i smakowanie tego miasta, jeszcze wiekszego tygla kultur, ale tez bardziej nastawionego na turystow, tzn oferujacego tanie podrobki wszystkiego czego tylko zapragniecie, za to zupelnie pozbawionego lokalnego kolorytu. Malajskosc tu znowu zostala skolonizowana, tym razem przez Hindusow i Chinczykow.
Spimy w hostelu pamietajacym jeszcze czasy kolonialne i otoczonym innymi kamienicami - dogorywajacymi resztkami tamtych czasow, w ktore nieublaganie wrasta nowoczesnowsc w postaci luksusowych wiezowcow ze stali i szkla - nowego oblicza tego miasta wielkosci Warszawy, a majacego zaledwie 150 lat.

Manukan

2009-07-09T07:11:00.000-07:00

jedzone po indyjsku (prawie... wbrew pozorom nie jest to taka latwa sprawa ;-)
Po dniu plywania czas na porzadny obiad. Indyjskie jedzenie z lisci bambusa.
odplywamy
dzika yambon ( w smaku jak niedojrzale jablko - bez rewelacji!)
dziki (i) ananas
***
Ostatni dzien na Borneo. Postanowilismy jeszcze troche po nurkowac z rurka. Pewien mieszkaniec KK, ktorego spotkalismy na Banggi, polecil nam wyspe Manukan, jedna z pieciu wysepek Abdul Rahman Parku, polozona o pol godziny drogi lodka od miasta. I rzeczywiscie wyspa jest czysta i spokojna, za to troche za duzo tu turystow (w porownaniu do bezludnych wysepek kolo Banggi), a rafa przy brzegu wlasciwie martwa. Za to gdy odplynelismy troche dalej natknelismy sie na takie bogactwo ryb (chronionych i mocno dokarmianych a przez to bezczelnie ciekawskich i leniwych), wsrod ktorych zobaczylismy miedzy innymi rybe papuzia, mala plaszczke, "nemo", ale najwspanialszym zwienczeniem dnia bylo spotkanie morskiego zolwia. Jest on tu praktycznie nie spotykany, a ten mlodzieniec przeplynal sobie obok nas jak gdyby nigdy nic, a gdy nas w koncu zauwazyl, dostal takiego przyspieszenia, o jakie trudno byloby podejrzewac motorowke, a co dopiero zolwia!

Market w Kota Kinabalu

2009-07-09T06:53:00.000-07:00

necil mnie ten islamski styl. tu proba asymilacji...
a w tle jeden z najdrozszych hoteli w miescie
krewetka z rusztu
niekonczace sie stoly i garkuchnie. tu chyba nikt nie gotuje w domu.
tuz obok grillowane owoce morza mozna zjesc na ulicy.
targ rybny

***
Powrocilismy do stolicy Sabah. Znowu korki, smrod spalin, ale i urok tego miasta - bogactwo towarow na targach, nocne jadlodajnie pod oslona gwiazd. Miasto -mix wielu kutur, jezykow, religii, a wszystko to podane w sosie chilli, ktory sprawia, ze mieszanka ta jest lekkostrawna. To niewiarygodne, ze tylu roznych ludzi potrafi zyc w takiecj harmonii a przy tym jest tu tak bezpiecznie, ze bez obaw mozna zostawic swoje rzeczy, bo nikt ich nawet nie tknie. Od ludzi zas mozna sie spodziewac co najmniej usmiechu, nie mowiac o pozdrowieniu, czy zaoferowaniu pomocy. Widzielismy tu swiatynie wszelkich chyba mozliwych religi, w tym kilku odlamow chrzescijanstwa. Sami Malezyjczycy ucza sie czesto w szkolach az trzech diametralnie roznych alfabetow: arabskiego, lacinskiego i chinskiego.

Park Narodowy Kinabalu

2009-07-09T06:42:00.000-07:00

Borneanski pajak (Goha ratuj nazwami, bo my laiky som)
Serca palm.
Motyl wielkosci dloni.
A tu na wysokosci korony wraz z dodatkiem w spostaci wyglodnialego w porze sniadaniowej "tarzana" . Spacer w koronach drzew.
P.S. Olek nie zgadza sie na przydomek "tarzana- wersja polska" ;-)
To Menaggris, nazywane Krolem Drzew, ze wzgledu na swa wysokosc i wytrzymalos. Tu imponujacy okaz widziany od spodu.

Wciaz korzystajac ze zbawiennych wlasciwosci siarkowych term podziwiamy przy okazji otaczajaca nas przyrode.

Malajskie uzywki

2009-07-07T06:18:00.001-07:00

Wciaz jeszcze szukamy betelu - uzywki kiedys bardzo tu popularnej, szczegolnie u lokalnej ludnosci, spozywanej po posilkach, a farbujajacej zeby i usta na czerwono. Jeszcze sprobujemy...
A to fajki. Drogie (1 ringgit to 1 zloty), a ostrzezenia na opakowaniach sa znacznie bardziej drastyczne niz nasze rodzime. Nas odrzuca nawet od wystawy.

Ogolnie nie spotyka sie tutaj sklepow z alkoholem i nie jest on specjalnie popularna uzywka. Chinczycy pijaja swoje piwa, a reszta daje sobie rade bez. W Ranou natrafilismy na sklep, ktory mial nawet kilka polek z mocniejszymi trunkami, glownie arakiem i lokalnymi nalewkami przypominajacymi te nasze za 5zl (blee..). W niemale zdumienie wprawil nas widok araku, ktory sie nazywa "Polska vodka" i jest produkcji malezyjskiej (pewnie malezyjskich Chinczykow). Olek zasiegajac opinii ekspertow (lokalnych meneli) dowiedzial sie, ze nazwa ta nikomu nie kojarzy sie z naszym krajem i jest traktowana jako cos nie przetlumaczalnego i nic nie znaczacego, ale dajacego ostro po glowie...

Olek uswiadomil biedakow... co pijaja

Leczenie zakwasow w Poring Hot Springs

2009-07-07T06:07:00.000-07:00

Caly osrodek zatopiony jest w kolorowej i bujnej dzungli. Jako nie - biologom pozostaje nam jedynie rozpoznawanie tych gatunkow, ktore zasiedlaja nasze polskie domowe doniczki w wersji mini.

Wspinaczka na niegoscinna dla nas Gore skonczyla sie pozadnym wyziebieniem oraz odciskami i mega zakwasami, ktore leczymy w Poring, miejscu na zboczu Gory, gdzie wybijaja wyjatkowo gorace wody termalne. Japonczycy za czasow swej okupacji wybudowali tu baseny termalne, ktore sa balsamem dla naszych wykoczonych konczyn. Jak w Calej Malezji (ze wzgledu na wiekszosc islamska) kobiety odslaniaja bardzo malo swojego ciala, co udziela sie takze mnie, wiec kopie sie w pelnym ubraniu.

Mt Kinabalu

2009-07-07T05:31:00.000-07:00

Wodospad

Piekno przyrody...

Szlak zamieniony w kaskady wody

NIeustanny deszcz i wilgoc

Zachod slonca na zboczach Gory

Gora przywitala nas chlodem i niezapomnianym zachodem slonca. Wedlug chinskich legend nazwa gory "Chinska wdowa" wziela sie stad, iz podczas wypraw jednego z generalow za dynastii Ming ( tak przy okazji Chinczycy maja swoja teorie, wg ktorej to wlasnie oni pierwsi dotarli i odkryli Ameryke. Teraz tylko szukaja na to dowodow i pewnie niedlugo znajda...), ktory plynal az do Puludniowej Afryki, wyladowal wlasnie na Borneo. Tu spotkal lokalna pieknosc, z ktora spedzil upojne chwile i odplynal dalej. Po dziewiecu miesiacach piekna Malezyjka powila dziecko i codziennie wychodzila na szczyt gory by wygladac swego ukochanego.

Na stopa zabral nas przewodnik gorski pracujacy na Mt Kinabalu i wytlumaczyl, ze rodowici mieszkancy Borneo wierza, iz ich przodkowie znajduja schronienie w chmurach, ktore przewaznie okalaja szczyt tego czterotysiecznika, stad nazwa gory, ktora tlumacza jako "Siedziba Przodkow" i faktycznie gora nie jest laskawa i skapi swego widoku jak i dostepu do szczytu. Pomaga im w tym preznie dzialajaca agencja turystyczna ktora wykupila cala infrastrukture i podwyzszyla ceny o 300%, co powoduje, ze minimalny koszt wejscia na szczyt to ok 800zl na osobe. Nam udalo sie dojsc prawie na 3100 m (za 10zl od osoby). Ale droga nie nalezala do przyjemnych. Towarzyszyl nam nieustanny tropikalny deszcz i bloto oraz na pewnej wysokosci takze unikalne tu zimno.

Tu tez spotkalismy pierwszego Polaka - Pawla, ktory od 2,5 roku podrozuje po calym swiecie, co opisuje na swoim blogu: www.pawelk.geoblog.pl. Zerknijcie tam koniecznie. To szalony czlowiek ;-)

Kota Belud - miasto cowboy'ow

2009-07-04T22:30:00.000-07:00

Nangka- zrodlo gumy do zucia i problemow z umyciem rak

Niedzielny targ - TAMU

Tu kolacja u siostry Pana Vernona

Ponownie na ladzie. Z wysp wypedzila nas tropikalna gwaltowna burza, ktora w nocy o malo nas nie przyprawila o zawal serca. Przyroda w przeciwienstwie do ludzi jest bardzo gwaltowna...

Stwierdzilismy, ze dosc lezenia, czas na troche wysilku, a Gora Kinabalu tak dlugo necila nas swymi niebosieznymi szczytami, ze jak cmy do swieczki (W wersji malezyjskiej "mucha do gekona") zblizamy sie do niej. Pierwszy przystanek - Kota Belud.

Miasteczko slynie z jednej rzeczy - coniedzielnego targu (tamu), na ktory zjezdzaja sie chodowcy koni i bydla (to juz troche przeszlosc), warzyw, rekodziela i wszelkich chinskich artykulow, z calego regionu.

Juz na wstepie poznalismy malezyjskie wcielenie Elvisa - Vernona Liew (teraz juz emerytowanego showmana, ktory koncentrowal jako Elvis). Ten zaprosil nas na kolacje do swojej siostry, na ktorej zreszta byla duza czesc jego licznej rodziny (samego rodzenstwa jest dziesiecioro). Rodzina ta pelni wiele waznych funkcji w miescie, jeden brat jest nawet ministrem w malezyjskim rzadzie, ale przede wszystkim do nich nalezy znaczna czesc handlu w miescie. Sa w czesci Chinczykami a w czesci Malezyjczykami.

Kolacja byla uczta dla zmyslow. Moglismy sprobowac tradycyjnych potraw, a przede wszystkim posluchac legend, poznac lokalne ziola i rosliny oraz dowiedziec sie wiecej o historii tego kraju widzianej oczami bardzo przyjacielskich, pomocnych ludzi.

Banggi Pulau

2009-07-04T21:58:00.000-07:00

i jeszcze jeden

Wieczorny powrot...

Wieczorem wracalismy na duza wyspe podziwiajac zachod slonca, ktory sam w sobie byl spektakularnym przedstawieniem. W tym samym czasie z meczetu, ktory wznosil sie w centrum tej wsi unosily sie rzewne zaspiewy muezzina, to razem tworzylo niepowtarzalny klimat rodem z basni.

p.s. budyneczek chylacy sie ku upadkowi to restauracyjne wc ...;-)

Oto nasze calodzienne schronienie i parasol. Czasami czulismy sie jak rozbitkowie, innym razem jak ludzie pierwotni, w blogiej ciszy, cieple, omywani falami zycidajnego Sulu Sea (Morze Sulu).

Wyspy te slyna ze zbiorow owocow Nangka, ktore oprocz niepowtarzalnego smaku, sluza rowniez do produkcji gumy do zucia.

Doplywamy do Pulau Manganami Kecil. Na niej znalezlismy slady zolwi morskich, ktore zakopalu tu swoje jajka. Na plazy zas lataly duze zielone papugi.

Siesta

Kolejnego dnia doplyniemy na te mala wyspe w oddali.

Pulau Manganami.

Jedna z nich chcielismy wziac na pamiatke, ale 5 dodatkowych kilogramow na plecach to w tym klimacie troszke za duzo...

Nadbrzezne restauracyjki. Olek delektowal sie Tamyam - ostra zupa z krewetkami (moze byc tez wersja rybna), a Ela tradycyjnie ryzem i warzywami...

O ile na samej Banggii plaze byly male i brudne, o tyle codziennie plynelismy lodka z lokalnym rybakiem na kolejna mala bezludna (albo prawie bezludna) wysepke otoczona rafa koralowa i takim mnostwem podwodnego zycia, ze zadne nasze slowa nie sa w stanie oddac cudu tego, co widzielismy pod powierzchnia tego lazuru.

Tu wyspa Batanuan.

W glownej miejscowosci tej wyspy znalezlismy tylko jedno miejsce do spania, maly targ i muzulmanskie restauracyjki na wodzie. Sniadania jedlismy na targu: kawa (slodka i mocna), lokalna cola, oraz pyszne slodkie wypieki. Cos podobnego do naszych paczkow, z dziwnymi dzemami w srodku, oponki takie jakie robila moja babcia, banany smazone w ciescie i podawane z sosem chilli. Palce lizac... :-)

Wyspa Banggi, to najwieksza wyspa malezyjska (z jakiegos powodu Borneo sie nie liczy jako wyspa a jako lad). Jeszcze 6 lat temu wyspy te nalezaly do Filipin, wciaz jest tam wielu Filipinczykow, ktorzy z roznych powodow i w roznym czasie musieli uciekac ze swojego kraju. Poznalismy jednego z nich, czlowieka wyksztalconego, wladajacego stara kolonialna angielszczyzna, ktory spedza zycie jak prosty rybak na tej zapomnianej muzulmanskiej wysepce.

Kudat - w strone rajskich wysp

2009-07-04T21:38:00.000-07:00

Widok z naszego pokoju (Upper Deck Hostel) o swicie na zatoke a w tle monumentalna sylwetka Mt. Kinabalu (4092 m. npm)

O zmierzchu na Bak Bak

Plaza Bak Bak 11km obok Kudatu. Zabral nas tam Piter- taksowkarz- straszna gadula - gawedziarz

Kita Kite znajdzie ;-) (Kita to po malezyjsku "obszar", "teren"; Na znaku napis: Dbajcie o otoczenie)

Witajcie po przerwie spowodowanej tym, ze los zepchnal nas na wyspy gdzie internet byl niedostepny; za to slonca, raf koralowych i bezludnych wysp mielismy pod dostatkiem. Brama do raju okazalo sie portowe i senne miasteczko Kudat - bardzo blisko miejsca zwanego "Tip of the Borneo" czyli Konca Borneo - jego najbardziej wschodnio- poludniowego kranca. Miasteczko samo w sobie wyroznialo sie duszacym portowym smrodem (to zbytni eufemizm w tym przypadku), tradycyjnym targiem nocnym (ze wzgledu na upal targi w tym kraju odbywaja sie pod oslona wieczornego chlodu), widokiem na Mount Kinabalu (moze kiedys...) i cudownymi ludzmi, ktorzy nigdzie sie nie spiesza a my wraz z nimi.

Borneo - Kota Kinabalu - jestesmy!

2009-06-29T04:38:00.000-07:00

Danie "ABC Specials". W ramach poznawania lokalnej kuchni oraz wytrzymalosci naszych zoladkow i wyobrazni. Tu niezidentyfikowane zielone obiekty plywajace...

Poniewaz dochodzi 16.00, wiec czas na codzienny cieply deszcz. To najlepszy czas na ochlode po calym dniu okrutnego upalu.

Don Alejandro.. ;-)

plaza..

w miejskim parku: palmy, rododendrony, a za nimi...

Po pinakoladzie odkrywamy na plazy wzory z piaskowych kulek tworzone przez krabiki kopiace swoje norki.

...

Mieszkamy blisko miejskiej plazy, gdzie serwuja ( o ile nie jest to muzulmanska bezalkoholowa knajpka) cudne i swieze pinakolady i inne drinki...

Port w Kota Kinabalu (w skrocie: KK). Zapach portowy, a w oddali cudne wyspy...

Po dobie podrozowania samolotami, pobytach na lotniskach w Warszawie (dramat), Amsterdamie (luz) i Singapurze (cudownie spokojnie, ralaksujaca muzyka, wylozene dywanami a na dachu basen z ktorego nieomieszkamy skorzystac w drodze powrotnej ;) dotarlismy do Kota Kinabalu - stolicy malezyjskiego stanu Sabah znajdujacego sie na Borneo. Przywitalo nas cieplo, wilgos i dyskretne cykady...

Lecimy

2009-06-25T13:43:00.000-07:00

No i lecimy z Warzawy do Amsterdamu, potem do Singapuru a na koncu azjatyckimi taninimi liniami do Kota Kinabalu ;) - Malezyjskiej czesci Borneo

początek rury

2009-06-24T14:04:00.000-07:00

każda rura ma swój początek. nasze mają tu. w smaku na świat i w smaku na inność. olek ma "smaka" na podwodne z rurą pływanie w zarafionym oceanie. ja mam "smaka" na tam jako odbicie tu. i tyle w ramach wyjaśnień. jeśli zaciemniło wam to obraz, to bez paniki. każda rura ma co najmniej dwa wyjścia.